تبليغاتX
رها، کسی شبیه خودم

رها، کسی شبیه خودم
علمدار فرهنگ وادبيات شيعي  

نگاهت عزت اهل امید است

دل من برنگاه تو مرید است

ببین احساس همراهی باتو

میان چشمهای من شدید است

تبسم های تو در وقت رفتن

غریب وساده وسرخ وسپید است

دراین غمگین سرا لب تشنه پرپر

کنار آب شش ماهه که دید است

حماسی مرد احساس غریبت

روایت خوان ایثار شهید است

امیر کشور دل غیرت ناب

نگاهت عزت اهل امید است

1391/2/18

[ دوشنبه هجدهم اردیبهشت 1391 ] [ 14:47 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]

 مرا تا سر به ساما ن تو دادند

نشان از شوق پنهان تودادند

به کفرستان دنیای غریبه

سبو از جام ایمان تو دادند

بهشت بی کران عاشقی را

نشان دوستداران تو دادند

به من می گفت احساس صفارا

به اشعار فراوان تو دادند

کویر سینه غمدیده ام را

خبر از حس باران تو دادند

علمدار دیار مهر گشتم

مرا تا سر به ساما ن تو دادند

1391/2/14

 

[ پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت 1391 ] [ 10:52 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
توقیف می کنید 

و

توقف نمی کنم

در کار عشق پیشه 

تصرف 

نمی کنم 

1391/2/3

[ یکشنبه سوم اردیبهشت 1391 ] [ 13:37 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
صبح ازل 

به مهر تو 

دادم سلام وبعد 

در راه عشق 

بنده 

تخلف نمی کنم 

1391/2/3

[ یکشنبه سوم اردیبهشت 1391 ] [ 13:35 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]

به  کوی مهر تو اینک دلم مجاور شد

رها شد از خود و در آسمان کبوتر شد

شمیم عطر زیارت مشام جان پرکرد

دلم به یاد تو آزاده شد معطر شد

کویر بی کسی چهره مرا پیمود

مسیر اشک چو از دیده ام شناور شد

چه صحنه های نجیبی چقدر سرمستم

نگاه من همه مبهوت این مناظر شد

نه اهل خاکم وماندن به یمن احساست

دلم زهرچه که دیده کمی فراتر شد

به گنبد تو نظر کردم ودلم سرخوش

رها شد از خود و در آسمان کبوتر شد

 

[ یکشنبه سوم اردیبهشت 1391 ] [ 12:34 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
دل من مست و پابست  ابالفضل (ع)

وفا گردیده سرمست اباالفضل(ع)

به یکتایی  حق این حرف حق است

ستون آسمان دست ابالفضل (ع)

1391/1/17 

[ پنجشنبه هفدهم فروردین 1391 ] [ 11:59 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
باران نگاهم

به دریای بیکرانه مهرت

پیوند خورده

بانقشی از شوق

 وحالا

زائری بارانی ام

آفتاب دریابم

3/1/1391

[ پنجشنبه سوم فروردین 1391 ] [ 13:43 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
اعجاز می کند

بهار

از خشک چوبها

سبزدلی را می سازد

او می آید

تا معجزه آفرین باشد

برخیز

بهاری باش

باشعری نو

شاعر

نمان باید آمد

3/1/1391

[ پنجشنبه سوم فروردین 1391 ] [ 13:42 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
بهارمن

بامدادی

فراتر از همه تقویم ها می آید

با دستانی

به لطافت باران

به بزرگی کرامت

بهارم می آید

در سالی از جنس دیدار

3/1/1391

[ پنجشنبه سوم فروردین 1391 ] [ 13:38 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
 

نوشتم

سلام

خواندی

نوشتم

دوستی

خندیدی

نوشتم با من بیا

روی نوشته ام خط زدی

و من همچنان تنهایم

3/1/1391
[ پنجشنبه سوم فروردین 1391 ] [ 13:37 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]

 

 آبی ترین خلیج

در ساحل اسطوره ای ات

اساطیر عشق آرمیده اند

واز پهندشت اعماقت دلاوری موج می زند

تو بوی وفا را می دهی

هنوز شانه هایت

از گرمی احساس دستهای علمدار

 در فرات لبریزند

تو از وفا سرشاری

ما با تو وفا داریم

[ پنجشنبه سوم فروردین 1391 ] [ 10:4 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
این روزها

دلتنگم

وبی تو

ماهی قرمز در تنگم

نوروز

فقط لحظه ها را نو کرده

من هنوز همان قدیمی ام

باهمان غم قدیمی ام

۳/۱/۱۳۹۱

[ پنجشنبه سوم فروردین 1391 ] [ 9:52 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]

28/4/83

آغاز شد شهيد در آغاز سبز و سرخ
من ماندم و غريبي پرواز سبز و سرخ
زير لواي لاله به تابيدن خون رسيد
فهميد در حضور خطر راز سبز و سرخ
در روزگار قحطي احساس بال و پر
ديديم در ركاب تو اعجاز سبز و سرخ
مهمان شهر خون و قيام است روح او
آري شهيد گشت چو جانباز سبز و سرخ
قرباني حسين پذيرفته گشته است
در صبح گرم واقعه آغاز سبز و سرخ
صبح است دل چو بال و پري در هواي دوست
وقتي نوشت دست تو اعجاز سبز و سرخ
[ دوشنبه بیست و دوم اسفند 1390 ] [ 13:23 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]

صداي بوق موتور كوچه را پر كرد (امیدوار) با عجله ساكش را برداشت گفت ننه كار نداري اسماعيل منتظر منه بايد برم .

ننه گفت ننه صبر كن از زير قرآن ردت كنم امیدوار ساكش را توي ايوان گذاشت زمين پوتين‌هايش را پوشيد و بند پوتينش را سفت كرد.

دو سه تا گنجشك لابلاي درخت زردآلو وسط حياط جيك جيك مي‌كردند ننه گفت زهره برو سيني را از توي آشپزخانه وردار بياور،‌ كاسه را هم آب كن.

من رفتم طرف آشپزخانه و ننه هم رفت تا قرآن را بياورد سيني را برداشتم كاسه استيل را پر از آب كردم و از گل‌هاي صورتي شمعداني و شب بوهاي تو تاقچه دو سه تا برگ كندم و ريختم توي كاسه.

دوباره صداي بوق آمد امیدوار بلند گفت اسماعيل مگه شش ماهه بدنيا آمد‌ه‌اي صبر كن مؤمن ننه چادرش را سرش كرد و سيني را از من گرفت قرآن را گذاشت توي آن و رفت جلوي درب بزرگ سبز رنگ خانه‌مان ايستاد و در را باز كرد امیدوار ساكش را برداشت به من گفت آجيه كاري نداري حلال كن خداحافظ و رفت سمت در من مبهوت داشتم نگاهش مي‌كردم ننه سيني را گرفت امیدوار دور بار از زير قرآن رد شد و قرآن را بوسيد و بار سوم صلوات فرستاد  و آرام لاي قرآن را باز كرد لبخند توي صورتش گل كرد قرآن را همان طور نيمه باز گذاشت تو سيني، ننه صورتش را بوسيد و (امیدوار) رفت وسط كوچه كه رسيد برگشت و لبخند زد من رفتم كنار ننه نگاه كردم «و لا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتا بل احياهم عند ربهم يرزقون» توي صفحه داشت مي‌درخشيد.

دلم هري ريخت پايين امیدوار لبخند به داشت مي‌رفت.

چند روز بعد امیدوار هم جزء زنده‌هاي جاويد شده بود.

4/6/84

[ دوشنبه بیست و دوم اسفند 1390 ] [ 13:20 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
 می رسد از ره نسیم می گذرد روزگار

یاد شهیدان ما زنده شود در بهار

مصحفی از سادگی روی زمین وا شود

یک طرفش شعر گل یک طرفش انتظار

دست نسیم سحر شانه زند بید را

واله ومجنون کند شوق مرا بوی یار

خاطره ای ساده است سرخوش وشرسار سین

سفره نوروزی مردم والاتبار

بوی خدا می دهد آیه به آیه بهار

محو گل ولاله است هر طرف این دیار

شعر جدیدم شده چون شعرای قدیم

مملو از احساس ناب ،آب وگل وجویبار

همنفس سال نو زمزمه گر می شوم

یاد شهیدان ما زنده شود در بهار

 

 

[ دوشنبه بیست و دوم اسفند 1390 ] [ 13:11 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
 

اشکی نشست بر سر دامان لحظه ها

آتش گرفت و سوخت غزلخوان لحظه ها

می سوخت آن خیام به غم مانده زمین

در های های دیده ویران لحظه ها

همپای کودکان سه ساله دلم شکست

 در انتهای غصه حیران لحظه ها

من مانده ام چه می شود این لحظه غریب

نقشی چه می زنند زدستان لحظه ها

لب تشنگی وتیر و غم وآتش بلا

ای دل چه دیده ای به فراخوان لحظه ها

ای مرد تا همیشه هستی ترا سلام

ای یادکرد حس پریشان لحظه ها

تا شد رها به روضه هستی طنین  من

اشکی نشست بر سر دامان لحظه ها

۱۶/۱۲/۹۰

[ سه شنبه شانزدهم اسفند 1390 ] [ 11:52 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]

3/1/83

يادگار از تو فقط ناله و آهي است مرا
سوخته بال و پري گرم نگاهي است مرا
تو كه مفقود‌الاثر گشتي و من منتظرت
سالها از سوي تو چشم به راهي است مرا
عكس تو خاطرة عمر زكف رفته من
و همين عكس عجب يار و پناهي است مرا
عشق را ديده‌ام اينك به شما مي‌نازيد
كه از اين گرم دلان سرخ سپاهي است مرا
استخوانت به كجا رفته پلاكت به كجا
منكه نامحرمم و شرم گناهي است مرا
مانده‌ام بعد شما ساكت و در حال رسوب
چه بگويم كه كنون روي سياهي است مرا
تو از اين كوچه گذشتي و رهايم كردي
يادگار از تو فقط ناله و آهي است مرا

[ سه شنبه شانزدهم اسفند 1390 ] [ 8:58 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
 

ما نمك گير حضرت عشقيم
پا به زنجير حضرت عشقيم
روزگاري به غصه سر كرديم
گرچه درگير حضرت عشقيم
آسمان ديده‌هاي ديروزيم
صيد شبگير حضرت عشقيم
در ميان مذاهب عالم
تحت تأثير حضرت عشقيم
دلخوش از زنده بودن خويشيم
مست تقدير حضرت عشقيم
سرو آزاد سفره‌ي نوريم
ما نمك‌گير حضرت عشقيم

[ سه شنبه شانزدهم اسفند 1390 ] [ 8:57 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
اگرچه لایق

 همراهی ات نمی باشم

دلم خوش است

  که همصحبت شما بودم

[ سه شنبه شانزدهم اسفند 1390 ] [ 8:56 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
غریبانه چه پر آوازه خواندی                           زشوق دوست بی اندازه خواندی

در آن حجم حضور تیر وترکش                     لب تشنه نمازی تازه خواندی

[ سه شنبه شانزدهم اسفند 1390 ] [ 8:45 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
 

ببین سرشار رازی تازه هستم                              پر از حس نیازی تازه هستم

پر از شوقم وضو دارم چه ساده                           عطشناک نمازی تازه هستم

[ سه شنبه شانزدهم اسفند 1390 ] [ 8:42 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
دل با گل عجینش غرق خون بود                 تن نورآفرینش غرق خون بود                

سر سجاده در وقت تشهد                              نماز آخرینش غرق خون بود               
[ سه شنبه شانزدهم اسفند 1390 ] [ 8:41 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
نگاهت وسعت دلداری ماست                   خروشت موجب بیداری ماست

در آن ظهر عطش معنا نمودی                    نمازت رایت دینداری ماست
[ سه شنبه شانزدهم اسفند 1390 ] [ 8:41 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
از جاده سجاده تا خورشید راهی نیست                      تا رد شدن از کوچه تردید راهی نیست

وقت قیام متصل با شوق پرواز                                   با چشم پر امید باید دید راهی نیست

تا آشنایی با خدا با عشق تا دیدار                              از کوچه باغ ساده امید راهی نیست

تا سرزمین همنوایی با امام عشق                                آنجا که دست نور گل پاشید راهی نیست

حی علی خیرالعمل معنایش این است                     از جاده سجاده تا خورشید راهی نیست 
[ سه شنبه شانزدهم اسفند 1390 ] [ 8:40 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
قصیده های دلیران نوشته در خون است                           نماز سرخ شهیدان نوشته درخون است

به وقت سجده به سجاده زمین دیدم                                تمام هستی مردان نوشته درخون است

تلاوت سحر از روی شوق واخلاص است                       تمام عزت یاران نوشته درخون است

به قطعه قطعه سلام شهید می گویم                                 که حس سبز غیوران نوشته درخون است

به رکعتی ز می عشق وخون پذیرایم                                   نماز سرخ شهیدان نوشته درخون است
[ سه شنبه شانزدهم اسفند 1390 ] [ 8:40 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
مرا به زبان درد بخوان

رنجورم وخسته

از هر طرف که بخوانی

درد ،درد است

۱۵/۱۲/۹۰

[ دوشنبه پانزدهم اسفند 1390 ] [ 16:5 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
درد

راهی است که می روم

از سیاهی سحر

تا تاریکی مغرب

۱۵/۱۲/۹۰

[ دوشنبه پانزدهم اسفند 1390 ] [ 16:0 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
تویی که درس گل را پاس کردی

وفا را عشق را احساس کردی

درآن ظهر عطشناک شلمچه

دلت را همره عباس کردی

۱۵/۱۲/۹۰

[ دوشنبه پانزدهم اسفند 1390 ] [ 15:58 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
نصیب گرگ بیابان

اگر

شود حالم

یقیینا از

سرخود بگذرد

جدا گردد

۱۵/۱۲/۹۰

[ دوشنبه پانزدهم اسفند 1390 ] [ 15:57 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
ماه را دیدم

ستاره ها را شمردم

تا انتهای همراهی رفتم

اما هنوز در فکر توام

۱۵/۱۲/۱۳۹۰

[ دوشنبه پانزدهم اسفند 1390 ] [ 15:48 ] [ مهدي طهماسبي دزكي ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

مهدی طهماسبی دزکی عاشقی چشم انتظار
متولد بروجن در یک روز سرد محرمی دراول قرن قمری نویسنده وشاعر وروزنامه نگار
آثار چاپ شده
همسفر یادها
وفاصله پشت فاصله
وروي خط دلتنگي
در نوبت چاپ یک دریا مطلب وشعر چاپ نشده
موضوعات وب
بک لینک طراحی سایت